အဘဆရာႀကီး မင္းသိခၤ၏ ေဈးေရာင္း ေကာင္းေစ ေသာ၊ ေရာင္းလိုသမွ်ကို ေရာင္းထြက္ေစတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ယၾတာ

အဘဆရာႀကီး မင္းသိခၤ၏ ေဈးေရာင္း ေကာင္းေစ ေသာ၊ ေရာင္းလိုသမွ်ကို ေရာင္းထြက္ေစတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ယၾတာ

ကြၽန္ုပ္သည္ ၿမိဳ႕ထဲတြင္ ေဗဒင္မေဟာေတာ့ပဲ မိဘေန အိမ္၌ပင္ ေဗဒင္ေဟာေျပာရေလ၏။ ကြၽန္ုပ္၌ အလုပ္တစ္ခု လုပ္ရန္အတြက္ ေငြအရင္းအႏွီး လိုေန၏။ ထိုအခ်ိန္၌ ကြၽန္ုပ္သည္ “ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္” ဝတၳဳမ်ားကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ႀကီး ေရးသားေနၿပီျဖစ္၏။ ေဆး႐ုံတက္ေနစဥ္အတြင္း

“ပုဏၰားဘကြန္း” ပထမတြဲ၊ ဒုတိယတြဲပင္ ေရးသားေနၿပီျဖစ္၏။ ထိုဝတၳဳသည္ ကြၽန္ုပ္၏ စာေရးဆရာ ဘဝကို ေအာင္ျမင္ေစေသာ ဝတၳဳျဖစ္၏။ စာေရးဆရာဘ ၀ ေအာင္ျမင္ေသာ္လည္း ေငြေၾကးမွာ ေျပာပေလာက္ေအာင္ မရေသးေပ။ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာေျပာခကိုလည္း ၁၀ မွ ၂၅ က်ပ္သို႔ တိုးျမင့္လိုက္ၿပီ ျဖစ္၏။

ကြၽန္ုပ္သည္ ေမာ္ေတာ္ကား စီးခ်င္ေသာ စိတ္မ်ား ျပင္းထန္လာ ေသာေၾကာင့္ ဟီလမင္ကား တစ္ပတ္ ရစ္ကေလးကို ဝယ္ ၍စီး၏။ ထိုကားသည္ ကြၽန္ုပ္အား လြန္စြာမွ ဒုကၡေပး၏။ မၾကာခဏ ပ်က္ေလေသာေၾကာင့္ ေဗဒင္ေဟာခသည္ ကြၽန္ုပ္စားရသည္ မရွိပဲ ကားျပင္သည့္ ထဲသို႔သာ ဝင္သြားတတ္၏။

ကြၽန္ုပ္၏ မိတ္ေဆြ တစ္ဦးကမူ “ဆရာမင္းသိခၤ၊ ေမာ္ ေတာ္ကား အပ်က္တစ္စီး ဝယ္စီးတာ မယားငယ္တစ္ေယာက္ ယူတဲ့စရိတ္ထက္ ႀကီးတယ္ဗ်။ မယားငယ္တစ္ေယာက္ ယူမိရင္လည္း ရွာလို႔ေဖြလို႔ရသမွ် သူ႕လက္ထဲကို ေရာက္ကုန္ေတာ့တာ။

ကားအပ်က္ စီးရင္လဲ အဲဒီလိုပဲဗ်။ အေကာင္းဆုံး အ ႀကံေပးခ်င္ တာကေတာ့ ေရာင္းပစ္လိုက္ပါဗ်ာ” ဟု ေျပာေလ၏။ ကြၽန္ုပ္သည္ ထိုဟီလမင္ ကားေလးအား ပြဲစားအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ရွာေဖြကာ စပ္၍ ေရာင္ခိုင္း၏။ သို႔ရာတြင္ ေရာင္း၍ မထြက္ပဲ ရွိေလ၏။ ထိုအခါ ကြၽန္ုပ္သည္

ေအာက္ပါအတိုင္း စိတ္၌ ေျပာမိေလ၏။ “အေရးႀကဳံရင္ သက္လုံေကာင္း ရမယ္ဆိုတဲ့ စကားမွာ အခုငါ ကေတြ႕ေနတဲ့ အခက္အခဲလည္းပါတယ္။ ငါ့ရဲ႕ ကားေလးကို ငါကေရာင္းဘပစ္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မထြက္ပဲ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ ငါ့မွာ အဲဒီအခက္အခဲကို ေက်ာ္လြန္နိုင္တာ ဘာရွိသလဲ။ ပညာပဲ ရွိတယ္။

အဲဒီ ပညာဟာ ဘာလဲဆိုေတာ့ အဂၤဝိဇၨာပညာပဲ” ဟု အထက္ပါအတိုင္း ေရ႐ြတ္ၿပီးေနာက္ ကြၽန္ုပ္သည္ အဂၤဝိဇၨာပညာကို ျပန္၍ စဥ္းစားလိုက္ရာ ေအာက္ပါ ေခါင္းစဥ္ကို သတိရ လိုက္မိေတာ့၏။

”ေရာင္းလိုၾကျပန္ ဆပြတ္ႀကံ အမွန္ဆပြတ္ရိုက္”

ထိုေခါင္းစဥ္သည္ မိမိေရာင္းလိုေသာ ပစၥည္းအား ဆပြတ္ ႀကံစည္ရမည္ဟု ဆိုထား၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကားဟူ ေသာ တနလၤာနံ၏ ဆပြတ္မွာ စေနျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ စေနေန႕တြင္ စေနသားျဖစ္တဲ့ ေမာင္ထြန္းၾကည္အား ေမာ္ေတာ္ကား ေနာက္ၿမီးကို “ ထြက္ထြက္ ” ဟုဆိုကာ ရိုက္ခိုင္း၏။

ရိုက္ခိုင္းေသာ အခ်ိန္မွာလဲ စေနအခါျဖစ္ေသာ စေန ေန႕ ၄-နာရီခြဲမွ ၆-နာရီ အတြင္းျဖစ္၏။ ထိုကဲ့သို႔ ရိုက္လိုက္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ၃- ရက္ အတြင္း၌မွာပင္ ကြၽန္ုပ္၏ မိတ္ေဆြႀကီး သခင္ၾကည္ရွိန္ အေၾကာင္း ျပဳ၍ ကြၽန္ုပ္၏ ဟီလမင္ ကား စုတ္ကေလးသည္ ေရာင္း၍ ထြက္သြားေလ၏။ ကြၽနိုပ္သည္ လြန္စြာ ေပ်ာ္သြား၏။ ေနာက္ႏွစ္ရက္

ေလာက္ ၾကာေသာအခါ၌ ဟသၤာတဘက္မွ မိန္းမႀကီးတစ္ဦးသည္ သူ၏ ဆန္စက္ကို ေရာင္းလိုသျဖင့္ ကြၽနိုပ္အား လာေရာက္ အကူအညီေတာင္းရာ က်န္ုပ္သည္ ဤနည္းႏွင့္ပင္ ဓာတ္ရိုက္ ေပးလိုက္၏။ စက္ဟူေသာေၾကာင့္ ဆပြတ္ျဖစ္သည့္ တနဂၤေႏြေန႕ ၊ တနဂၤေႏြ အခါျဖစ္ေသာ ညေန (၄)နာရီ ခြဲမွ (၆)နာရီ အတြင္း တနဂၤေႏြသားကို တနဂၤေႏြနံ

ျဖစ္ေသာ အုန္လက္ျဖင့္ စက္ကို (၆) ခ်က္ ရိုက္ခိုင္း လိုက္၏။ ထိုစက္လည္း ထြက္သြား၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုမိန္းမႀကီးသည္ ကြၽန္ုပ္အား.. “ အသက္ငယ္ေပမယ့္ . ပညာကို ကန္ေတာ့တာပါ ” ဟုဆိုကာ ေငြမ်ား ပစၥည္းမ်ား လာကန္ေတာ့ေလ၏။ကြၽန္ုပ္သည္ ဤနည္းျဖင့္ တိုက္မ်ား၊ ၿခံေျမမ်ား၊ စက္မ်ား၊ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ား၊ သေဘၤာမ်ား၊ စီဘီသမၺန္ႀကီးမ်ားကို

ေရာင္းခ် ေပးခဲ့၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽနိုပ္၏ ေဗဒင္လကၡ ဏာဆရာ သက္တန္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ဤနည္းသည္ ကြၽန္ုပ္အား ထမင္းေကာင္းစြာ ေကြၽးခဲ့ေသာ နည္းျဖစ္ ၏။ ထိုဓာတ္ရိုက္ ဓာတ္ဆင္ေၾကာင့္ပင္ ကြၽန္ုပ္၏ နာ မည္ဂုဏ္သတင္း သည္လည္း ႀကီးမားခဲ့ရေလေတာ့သတည္း။

မွတ္ခ်က္ ။…..။ မိတ္ေဆြ သင္သည္ ဤနည္းကေလးကို စဥ္းစားထားပါ။ တစ္ေန႕ေန႕ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ ဤနည္း ကေလးသည္ သင့္အားမ်ားစြာ အက်ိဳးျပဳလိမ့္ မည္။ ထိုေၾကာင့္ ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပေသာ ဇယား က ေလးကို ဆယ္မိနစ္ခန႔္ မွတ္သားထား႐ုံမွ်ျဖင့္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္

ခက္ခက္ခဲခဲ ေရာင္းခ်ရမည့္ သင္၏ ပစၥည္မ်ားအား လြယ္လင့္တကူ ေရာင္ခ်နိဳင္ေပ လိမ့္ မည္။ ထိုအခါ၌ သင္သည္ ကြၽန္ုပ္အား ေက်းဇူးတင္ေပလတၱံ့။

Tags: