ပ်ဴေခတ္ အုတ္ခ်ပ္ေပၚက ထူးဆန္းတဲ့ ကေလးေျခရာေလးတခု..

ႏွစ္ (၂) ေထာင္နီးပါး သက္တမ္းရွိတဲ့ ပ်ဴေခတ္ အုတ္ခ်ပ္ေပၚက ထူးဆန္းတဲ့ ကေလးေျခရာေလးတခု..

ပ်ဴအုတ္ခ်ပ္တစ္ခုမွာ ထင္က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ေျခရာ ကေလးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း၂ေထာင္နီးပါးက ခ်စ္စဖြယ္ တီတီတာတာ ကေလးတစ္ေယာက္ နင္းသြားခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္၊ယခု သူဘယ္ဘဝမ်ားေရာက္ရွိေနၿပီလဲ။ သူ႕ ေျခဖဝါးေလးက ဖူးျပည့္၊မို႔ေမါက္ေနလို႔ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႕ လြတ္လပ္ေပါ့ပါး ေဆာ့ကစားရင္း နင္းမိတယ္ထင္ပါတယ္၊ ဒီလိုေျခဖဝါးေလးေတြကို ပ်ဴေခတ္အသုံးျပဳခဲ့ၾကတဲ့အုတ္ခ်ပ္ေတြမွာေတြ႕ရွိရတတ္ၿပီး၊

ကေလးေျခရာတြင္မကပဲ လူႀကီးေျခရာ၊ လူလတ္ပိုင္းေျခရာ‌ ေတြအျပင္ တိရိစာၦန္‌ ေျခရာေတြျဖစ္တဲ့ ေခြးေျခရာ၊ ႏြားခြာရာ စသျဖင့္ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ ပ်ဴေခတ္က အုတ္လုပ္တဲ့အခါ ႐ြံ႕ေစးကိုပုံစံသြင္းၿပီး မီးမဖုတ္ခင္ေနလွမ္းၾကပုံရပါတယ္၊ အဲ့ဒီအခါ ဒါမ်ိဳးအရာေလးေတြက အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ပါလာတတ္ၾကပါတယ္၊ ေနလွမ္းထားတဲ့ ႐ႊံ႕အုတ္ေတြေပၚကို ေျပးရင္းလႊားရင္း ေဆာ့ကစားရင္း အလုပ္လုပ္ရင္း နင္းမိၾကပုံပါပဲ ။ ဒါဟာ ရည္႐ြယ္ခ်က္ရွိရွိလုပ္ခဲ့ၾကလိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ယူဆလို႔မရပါဘူး၊

ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ အုတ္ေတြအေပၚထင္က်န္ရစ္ၾကတဲ့ အရာမ်ားဟာ ႐ုတ္တရက္ နင္းသြားခဲ့တဲ့ပုံသဏၭန္ျဖစ္ပုံရပါတယ္၊ တစ္ခုနဲ႕တစ္ခု ပုံစံေတြလည္းမတူၾကသလို အုတ္ခဲတစ္လုံးနဲ႕တစ္လုံးရဲ႕မ်က္ႏွာျပင္မွာ အေနအထားေတြလည္းမတူညီၾကပါဘူး။ ပ်ဴေခတ္အုတ္ေတြမွာ ရည္႐ြယ္ခ်က္ရွိရွိ နဲ႕ စာလုံးေတြေဖာ္ထားတာ၊

လက္ေရးစင္းေတြရိုက္ႏွိပ္ခဲ့ၾကတာေတြေတာ့ မ်ားစြာေတြ႕ရွိရပါတယ္၊ ဘာမွ်မပါပဲ ျပဳလုပ္ထားတဲ့အုတ္ေတြလည္းေတြ႕ရပါတယ္၊ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပ်ဴအုတ္အ႐ြယ္အစားမ်ားဟာ အလ်ား ၁၈လက္မ၊ အနံ ၉လက္မ နဲ႕ ထုက ၃လက္မ အ႐ြယ္အစားရွိေၾကာင္းေတြ႕ရပါတယ္၊ ဒီအတိုင္းအတာေတြဟာ တကယ္ေတာ့ အုတ္ဖုတ္ဖို႔ အုတ္ပုံစံယူတဲ့ လူရဲ႕ body measurement ေတြဆိုလည္းမမွားပါဘူး၊

အုတ္ကိုျဖတ္ရတဲ့လူရဲ႕ တစ္‌ ေတာင္ဟာ ၁၈လက္မ ရွိၿပီး တစ္ထြာဟာ ၉လက္မရွိပါတယ္၊ ထုကေတာ့ အဲ့ဒီလူရဲ႕ လက္ေလးသစ္ (လက္ေလးလုံး)ဟာ ၃လက္မရွိၾကပါတယ္ မယုံရင္ ကိုယ့္လက္ကိုျပန္တိုင္းၾကည့္ပါ၊ လူေကာင္ ညွက္တာနဲ႕ ထြားတာနဲ႕ ရွည္တာနဲ႕ တိုတာနဲ႕ အနည္းငယ္စီပဲကြာေၾကာင္းေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ယခုအခါမွ ေပႀကိဳးေတြနဲ႕တိုင္းၾက ထြာၾကလို႔ သဘာဝ တိုင္းတာခဲ့မႈနဲ႕ ေဝးကြာသြားရျခင္းျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆမိပါတယ္။

ပ်ဴေတြဟာ ေျမကိုမီးဖုတ္တဲ့အတတ္မွာ အင္မတန္ကြၽမ္းက်င္ လိမၼာပါတယ္၊ အုတ္ေတြကို မီးဖုတ္တဲ့အခါ မီးအက်က္ညီလွပါတယ္ မီးအက်က္ညီေအာင္လည္း ႐ႊံ႕နယ္စဥ္ကထဲက စပါးခြံမ်ားထည့္သြင္းၿပီး ေရာေႏွာနယ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္ ဒါေၾကာင့္မီးဖုတ္တဲ့အခါ ထူထဲလွတဲ့အုတ္ရဲ႕ အတြင္းသားေတြ အတြင္းက စပါးခြံတို႔ကို ေလာင္ကြၽမ္းေစျခင္းျဖင့္ အုတ္အတြင္းသားအထိမီးအပူရွိန္ေရာက္ေစၿပီး မီးအက်က္ညီတဲ့ အုတ္ေတြကိုရရွိပါတယ္၊

ဒီထက္ ပညာသားပါတဲ့ အပူခ်ိန္ထိန္းသိမ္းျခင္းအတတ္ပညာလည္းရွိခဲ့ပုံပါပဲ၊ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုလ်င္ ပ်ဴေခတ္အုတ္ေတြထက္ မ်ားစြာႀကီးမားတဲ့ ေျမမီးဖုတ္႐ုပ္ႂကြမ်ားစြာကိုလည္း မီးအက်က္ညီေအာင္ဖုတ္နိုင္ခဲ့ၾကလို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ပ်ဴေခတ္အုတ္ေတြမွာ ပ်ဴစာနဲ႕ ပ်ဳဂဏန္း စာလုံးေတြကို ပုံစံခြက္နဲ႕ဖိၿပီး ေသသပ္စြာ ရိုက္ႏွိပ္ခဲ့ေၾကာင္းလည္း ေတြ႕ရပါတယ္၊

မ်ားေသာအားျဖင့္ ပ်ဴအကၡရာ ဂဏန္းစာလုံးေတြကို နန္းေတာ္ရာ ၿမိဳ႕ရိုးလိုစီတဲ့ေနရာေတြ ၿမိဳ႕ရိုးစီတဲ့ အုတ္ရိုးေနရာေတြမွာ အေတြ႕ရမ်ားၿပီး၊ အျခားပ်ဴအကၡရာမ်ားကိုေတာ့ ဘာသာေရးအေဆာက္အုံေဆာက္လုပ္တဲ့ အုတ္ရိုးေတြမွာ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ပ်ဴေခတ္အုတ္ေတြမွာ လက္ေရးစင္းပါတာနဲ႕ ပတ္သက္လို႔ အယူအဆအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကတဲ့ေနရာမွာ ေနာက္ပိုင္းေတြ႕ရွိလာတာကေတာ့ လက္ေရးစင္းပါတဲ့ အုတ္ေတြကို အုတ္ရိုးေတြစီတဲ့ အခါ

ေျမသ႐ႊတ္ေခ်ာ္မထြက္သြားေအာင္ အုတ္ရိုးရဲ႕အစြန္ဘက္ေတြနဲ႕ အလယ္ဗဟိုလို ေနရာမ်ိဳးေတြမွာ ေျမသ႐ႊတ္ မအိပ္ခင္ အုတ္ေတြ ေ႐ႊ႕ရွားသြားမွာ စိုးတဲ့အတြက္ အေဆာက္အုံေဆာက္လုပ္တဲ့ အုပ္စီးအုတ္နင္းစနစ္ တစ္ခုအေနနဲ႕ အသုံးျပဳခဲ့ၾကတယ္လို႔ ယူဆၾကပါတယ္။ ဒီအဆိုကို ခိုင္မာဖို႔ ေကာက္ခ်က္ဆြဲရာမွာ ပ်ဴေခတ္က ေဖ်ာ္စပ္ ခဲ့ၾကတဲ့ အဂၤေတစပ္နည္းဟာ သဘာဝပစၥည္းမ်ားကို အေျခခံၾကရလို႔ ေျခာက္ေသြ႕ဖို႔ရာ အင္မတန္အခ်ိန္ယူၾကရပါတယ္

အဲ့ဒီအေတာအတြင္း စီထားတဲ့ အုတ္စီးအုတ္နင္း ေခ်ာ္မထြက္သြားရေလေအာင္ စြဲၿမဲေနေအာင္ အုတ္ခဲေတြမွာ ပုံစံမ်ိဳးစုံနဲ႕ လက္ေရးစင္းမ်ား ေရးျခစ္ခဲ့ၾကတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒီလိုပုံစံမ်ိဳးကို ပုဂံဘုရားေတြရဲ႕ နံရံမွာ အဂၤေတမ်ားကြာက်တဲ့အခါ အုတ္ေတြရဲ႕ နံရံမ်က္ႏွာျပင္မွာ အစင္းေၾကာင္းမ်ား ေရးျခစ္ထားတာနဲ႕ သေဘာတရားျခင္း ဆင္တူပါပဲ၊ ဒါအျပင္ သေရေခတၱရာရဲ႕ နန္းၿမိဳ႕ရိုးအတြင္းဘက္ ေနရာတစ္ခုမွာ တစ္လက္မအထူေလာက္ေက်ာ္တဲ့ ပ်ဴေခတ္က အသုံးျပဳခဲ့တဲ့ အဂၤေတကို ကပ္လ်က္ေတြ႕ရွိရပါတယ္

အခ်ိဳ႕ကြာက်ေနတဲ့ နံရံမ်က္ႏွာျပင္မွာေတာ့ အဂၤေတၿမဲေအာင္ အုတ္နံရံမွာ ေလးေဒါင့္ကြက္မ်ားစြာ ေရးျခစ္ထားတာကိုေတြ႕ရွိရပါတယ္ ဒါေၾကာင့္ ပ်ဴေခတ္အုတ္ေတြမွာ လက္ေရးစင္းကို ဘာေၾကာင့္ ထည့္သြင္းခဲ့လည္းဆိုတဲ့ အေျဖကို ဒီအယူအဆနဲ႕ သုံးသပ္ၾကပါတယ္။ ပ်ဴေခတ္ အုတ္ေတြဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ အ႐ြယ္အစားေသးလာၾကတာကိုေတြ႕ရွိရပါတယ္ အေရွ႕ဘက္ နန္းၿမိဳ႕ရိုး ၿပိဳက်ခဲ့စဥ္က နန္းၿမိဳ႕ရိုးကို အသုံးျပဳထားတဲ့အုတ္အ႐ြယ္အစားေတြဟာ ၅မ်ိဳးေလာက္ေတာင္ ရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္။

ပ်ဴေတြဟာ အုတ္ထုတ္တဲ့ အတတ္ပညာမွာ တေျဖးေျဖးနဲ႕ တိုးတက္လာခဲ့ ၾကပုံရပါတယ္၊ လက္လုပ္ပုံရိုက္တဲ့ စနစ္ကေန မိုလ္နဲ႕ပုံေဖာ္တဲ့စနစ္ ဒီေနာက္ဗိသုကာ အုတ္ေတြကိုပါ မိုလ္လုပ္လို႔ လိုအပ္တဲ့ သာသနိက အေဆာက္အုံေတြမွာ လိုသလို ထုတ္လုပ္ေပးနိုင္ ခဲ့ေၾကာင္းလည္း တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိခ်က္ ေတြကေန တစ္ဆင့္ သိရွိခဲ့ၾကရပါတယ္။ (Kyaw Myo Win)